Wśród mieszkańców dawnej wsi powszechne było przekonanie, że w okresie przesilenia jesienno-zimowego bariera między światem materialnym, a duchowym jest znacznie cieńsza.

A więc głosy z tamtego świata odsłaniające tajemnice przyszłości o wiele łatwiej usłyszeć... Szczególną sposobność ku temu dawać miały noce z 24 na 25 listopada (wieczór świętej Katarzyny) oraz z 29 na 30 listopada (wieczór świętego Andrzeja). Właśnie wtedy młodzież spotykała się, by wspólnie, przy blasku świec urządzać zabawę we wróżby. Przepowiadano sobie w ten sposób imię przyszłego partnera i czas ożenku.

Korzystając z oferty Muzeum Regionalnego uczniowie klas II wzięli udział w zajęciach edukacyjnych - Andrzejkowe Spotkania.  Miały one charakter wspólnej zabawy we wróżenie i odbywały się w sali udekorowanej w taki sposób, by jak najlepiej oddać nastrój tajemniczości i wprowadzić uczestników w atmosferę wieczorów magii oraz niezwykłości.

Zajęcia rozpoczęła opowieść o wierzeniach i przesądach ludności wiejskiej. Uczniowie poznali również najpopularniejsze wróżby. Wyposażeni w tę wiedzę próbowali zobaczyć swoją przyszłość –  między innymi lejąc wosk przez dziurkę od klucza, wróżąc z lnu, a także z innych.

 

Wychowawcy klas drugich: Anna Żytko, Katarzyna Lachawiec

 

Przysłowia o Świętym Andrzeju

Gdy święty Andrzej ze śniegiem przybieży, sto dni śnieg na polu leży.

Kiedy na Andrzeja poleje, cały rok nie w porę rolę moczy, suszy.

Na świętego Andrzeja dziewkom z wróżby nadzieja.

Na świętego Andrzeja trza kożucha dobrodzieja.